Art-Diary

Art Diary - Week XIV

โอ้วววววววววว โค้งสุดท้ายของงานวิจารณ์

เข้าสู่การสอบและฝึกงานเร็วๆนี้ = [] =~

สรุปคือ ต่อจากงานโฆษณาก็คงเป็นงานต่างๆระหว่างฝึกงาน งานส่วนตัวแล้วก็งานการ์ตูนมหาลัยขอรับ @_@

BIC Infinity

"สเน่ห์อยู่ที่ความเรียบง่าย"

วิจารณ์ๆ (ความเห็นส่วนบุคคลจ้า)

เป็น Ads แนวที่ชอบเลย เรียบง่ายได้ใจความได้เอกลักษณ์ของสินค้าที่ดีไซน์ไว้เรียบๆแต่เท่ซะ ทุกอย่างที่ดูง่ายและลงตัวแต่ขั้นตอนการคิดย่อมตรงกันข้าม ตัวสินค้าก็โฆษณาอยู่ตรงๆในงานชิ้นนี้ คุณสมบัติก็บอกอย่างตรงไปตรงมาเช่นกัน เจ๋งโคตร

แต่อาจจะดูแปลกตาไปซักหน่อยเพราะเราคงจะชินกับงานที่ต้องมีคำพูดสโลแกน ชื่อสินค้าหรืออักษรที่อ่านได้อะไรซักอย่างวางอยู่บนงาน พอมองงานชิ้นนี้เลยรู้สึกว่ามันโล่งเกินไป (แต่อีกใจก็คิดว่ามันเท่ดีนะ เหอๆ)

.

อ้างอิง

Bic

The Atelier

"อยากรู้เดี๋ยวบอกให้"

วิจารณ์ๆ (ความเห็นส่วนบุคคลจ้า)

งานเจ๋งๆอีกชิ้น ที่คงไว้ซึ่งรูปแบบที่บ่งบอกสิ่งที่ตนโฆษณาได้เป็นอย่างดี ผลงานของโรงเรียนสอนศิลปะ ที่บอกไว้ว่า "เราสอนสิ่งที่อยู่ระหว่างขั้นตอนที่ 2 และ 3" สรุปว่าถึงจะวาดได้แค่ขั้นที่ 2 ถ้าอยากถึงขั้นที่ 3 ก็มาเรียนกับเรา เหอๆ ตัวงานเปรียบเทียบฝีมือความต่างไว้เรียบร้อย เจาะกลุ่มเป้าหมายอย่างแรง โทนของงานก็ได้ฟิวของศิลปะอย่างเต็มเปี่ยมด้วยกระดาษวาดเขียนและเส้นดินสอ แต่รู้สึกขัดๆนิดหน่อยตรงรอยต่อของกระดาษที่เอามาแปะไว้ (โซนขาวเด่นๆอ่ะ) แปะนิตโต้ไว้ก็ได้ แบบนี้มันได้ความรู้สึกของคอมพิวเตอร์ไปหน่อย อีกอย่างในห้องวาดเขียนก็ไม่ค่อยได้พกกาวไปเรียน ถึงจะแปะได้เรียบเนียลลลลขนาดน้าน

ส่วนตัวแล้วคิดว่าบางครั้งงานศิลปะที่ดีอาจจะไม่ใช่รูปที่ 3 เสมอไป ถึงจะวาดได้แค่ขั้นที่ 2 แต่หากเต็มไปด้วยจินตนาการ การถ่ายทอดความคิดหรือลูกเล่นฮาๆ ต่อให้เป็นตัวเส้นหรือตัวก้างปลา (รูปคนหัวกลมๆตัวและแขนขาอย่างล่ะขีด) ก็ทำให้คนยิ้มได้

.

อ้างอิง

The Atelier, Studio program of fine art

อา...และแล้วก็มาถึงชิ้นสุดท้าย ลงให้เข้ากับแนวทางของบล็อกของตัวเองหน่อยล่ะกัน หะเหอๆ

Magnum Light

"น้ำลายไหล"

วิจารณ์ๆ (ความเห็นส่วนบุคคลจ้า)

โอ้แม่เจ้า....สาบานเถอะว่าชาตินี้ไม่เคยเห็นไอติมที่ไหนยั่วน้ำลายได้ขนาดนี้

หลังจากดูโฆษณาชิ้นนี้ไปแล้วอยากจะบอกว่าไปเห็นในตู้ขายทีไรก็นึกถึงทุกที..... ต้องคอยระวังไม่ให้ใครเห็นแล้วมาหาว่าหื่นได้แม้กระทั่งเห็นไอติมในตู้แล้วแฮะ อันตรายๆ

อ่านคอร์นเซ็ปงานไป จริงๆแล้วเค้าไม่ได้ตั้งใจเอามายั่วนะเนี่ย แค่จะบอกว่าถึงทานไปก็ไม่อ้วนเอาเท่าไหร่เพราะไขมันต่ำ ถึงจุดประสงค์ที่แท้จริงอาจจะไม่ใช่สิ่งที่เห็น แต่สิ่งที่เห็นก็ให้สิ่งที่โดนใจลูกค้ายิ่งกว่า เหอๆ สีสันก็โดดเด่นเป็นสง่า ถ่ายภาพเยี่ยมจริงๆได้ทรวดทรงนวลเนียลเต็มเม็ดเต็มหน่วย.....ของผิวที่เคลือบช็อคโกแล็ตนะจ๊ะ อย่าคิดไปไกล เหอๆ แต่รำคาญตาตรงคำว่า "NOUVEAU" ไปหน่อย

(สำหรับผู้มีจิตใจบริสุทธิ์ผุดผ่อง >>> รูปนี้มองดีๆเป็นช่วงเอว-สะโพก-ต้นขา จ๊ะ)

.

อ้างอิง

Miko, Magnum Light

ปล. คนที่ตามโหลดมาทุกอาทิตย์อย่าเพิ่งงงว่าโฆษณาชิ้นที่ 44 หายไปไหน...พอดีหามาเกินเลยคัดอันดีๆมาลงจ๊ะ

.

ส่วนนี่คือแหล่งข้อมูลทั้งที่เอามาลงและที่เก็บไว้ดูเกี่ยวกับงานโฆษณาขอรับ

http://adsoftheworld.com/<< อัพเดตรายวันเลยทีเดียวไม่กลัวว่าจะหมดสต๊อก

http://www.kosanathai.com/<< โฆษณาน่าสนใจฝีมือคนไทย อัพเดตเร็วเช่นกัน

http://www.adintrend.com/<< อันนี้ต้องสมัครสมาชิก กับกติกายุ่งยากนิดหน่อย แต่ฟรีจ๊ะ

.

ขอบพระคุณที่แวะมาเยี่ยมชมแลกเปลี่ยนความเห็นและติดตามกันเสมอมาจ้า ^_^


edit @ 2007/02/25 21:49:19

Art Diary - Week XIII

อู้ไปนานเลยด้วยปัญหานานาจิตตัง

เอาเครื่องไปล้างเรียบร้อย สะอาดสะอ้านมาเชียว....เจอปัญหาสอง คือดีวีดีที่ไรท์ไว้เปิดไม่ได้ 1 แผ่น...โชคช่วยสุดๆเพราะแผ่นนั้นเป็น "คลังสาว" ของข้าน้อยน่ะเอง!!!!!

อ๊าคคคคคคคคคคคคคคคคคคคคคคคคคคคชีวิต!!!!

รูปสาวๆทั้งขึ้นทั้งล่องหายเรียบบบบบ เปิดโน้ตบุ๊คแฟนได้แต่คอมตัวเองเปิดเอาลงไม่ได้

เวร...

ปล. น้องใหม่ "kaspersky" ใช้งานดีมากไวรัสมาจะกรีดร้องอย่างน่ารัก "กี๊ซ" ได้ยินแล้วก็เฉือดซะด้วยความสะใจ

.

บ่นเล็กน้อยอีกเรื่อง

งานโปรเจคพรีเซ้นไม่ผ่าน!!! สืบเนื่องมาจากอาจารย์แบ่งเวลาไม่ดีคุยแบบรวมกลุ่มกันก่อนหมดชม.ราวๆ 10 คนไม่ถึง 10 นาที (ทั้งห้องมีเกือบ 30 คน เรียนตั้งกะ 9.30 แต่คุยงานโปรเจคใหญ่เกือบๆ 5โมงครึ่ง เพราะพรีเซ้นย่อยเกี่ยวกับประวัติคนที่ให้ไปหามาบอกพรีเซ้นคนล่ะ 5 นาทีก็ปาไปคนละ 15-20 นาทีได้ พอเราพรีเซ้น 5 นาทีก็หาว่าทำมาน้อย.....*ก็ตรูสรุปย่อจนตาจะแหกให้ไงล่ะเฟร้ย!! แถมยังภาษาอังกฤษ พรีเซ้นก็อังกฤษอีก คนอื่นพรีเซ้นไทยไม่เห็นว่า อาจารย์ญี่ปุ่นฟังไม่รู้เรื่องจารย์ไทยอีกคนก็ไม่สนใจ เออเวง)

งานเรานี่โดนโยนทิ้งตั้งกะเริ่ม... เพราะบอกแกไปว่าเป็นเกมส์กระดานปุ๊บ

ก็แทบไม่ดูคอนเซปที่พิมพ์มา mind-map ก็ไม่ดู ด่าอ้อมๆแบบผู้ดีแต่สรุปคือเหมือนเราไม่ทำอะไรมาเลย ไม่หาข้อมูล ไม่คิดอะไรใหม่ๆแถมบอกให้หาอะไรที่ไม่ใช่เกมกระดานธรรมดาๆที่ใครๆก็ทำได้... โทษเหอะ

ก็คอนเซปทำเรื่องความเสี่ยง แต่ไม่อยากไปทำงานวีดีโอเครียดๆ เสี่ยงชีวิตหรืออะไร อยากให้สนุกกับความเสี่ยงก็เลยเลือกทำเกมส์กระดานที่ไม่มีกระดาน ตัวกระดานเราจะสร้างขึ้นมาเองโดยการจั่วเหมือนเล่นการ์ดเกมส์ เหมือนชีวิตที่สร้างหนทางขึ้นมาเอง โดยผู้เล่นจะเป็นเด็กคนนึงที่ยังไม่รู้อนาคต เดินเก็บเกี่ยวประสบการณ์ไปเรื่อยๆจนกว่าจะตายหรือเดินครบกำหนด (เหมือนหมดอายุขัย)ตัวเกมส์ก็ต้องดีไซน์ตารางด้วยการวาดลงเป็นงาน Illustration (ภาพประกอบ) คิดระบบเกมส์ ดีไซน์ตัวละคร กระดาน ลูกเต๋า ยังไม่พอรึไง?

สรุปก็ไม่ทันฟังอะไร ชีทที่ให้ก็เปิดแบบผ่านๆ จดให้ว่าต้องไปทำอะไรบ้าง แล้วก็ด่าๆๆทั้งพูดด่าแล้วก็ลงเขียนลงบนงาน แล้วที่บอกว่าให้ทำสิ่งที่ตัวเองชอบ ไม่ต้องสนคะแนนไ ม่ต้องสนว่าอาจารย์จะชอบอะไร สุดท้ายก็ให้ทำที่ตัวเองชอบล่ะว้า พูดอย่างทำอย่าง วิจารณ์งานก็ไม่บอกเหตุผลหรือแนะนำ มีแต่ด่า ประจาน แล้วก็หัวเราะลั่นห้อง บอกตรงๆว่านับถือที่จบนอก แต่คุณสมบัติอาจารย์นี่มีแต่พูดดี

สรุปตอนนี้ก็ยังไม่รู้ว่าจะทำอะไรต่อกับ "ความเสี่ยง"

ยังไม่รู้ว่าจะทำอะไรเพราะคอนเซปดันไม่ใช่รูปธรรม ข้อมูลที่หาเกมส์กระดานคราวที่แล้วคงต้องเก็บไว้เรียนจบค่อยทำ เพราะคิดว่าอยากทำเกมส์นี้มาก ไว้รอเคลียร์งานเสร็จ หาเวลาว่างระหว่างฝึกงานไปนั่งทำเองไว้เล่นเองกะเพื่อนกะแฟนก็ได้ฟร่ะ = _ =*

............รู้แต่ว่าคงต้องไปเสี่ยงที่จะไม่หมดความอดทนในการโดนด่าทั้งๆที่ไม่มีเหตุผลอีกรอบวันอังคารหน้า

.

จบๆ ฮึ่ย เข้าเรื่องงานต่อ

ขออภัยที่หายหัวไปอาทิตย์นึง

และหายหัวไปจากที่ทำงานเกือบเดือนแล้ว = ="

พี่เกี๊ยมจ๋า ไว้โทรไปปรึกษางานมหาลัยได้ไม๊ค่ะ? T_T"

NintendoDS

"สงบนิ่ง"

วิจารณ์ๆ (ความเห็นส่วนบุคคลจ้า)

วิธีหลอกล่อเด็กน้อยให้อยู่ในความสงบของนินเทนโดเค้าล่ะ....

โทนสีสวยพยายามเน้นด้านหน้าแต่ด้านหลังที่กลืนไปกับฉากก็ยังดึงความสนใจได้อยู่ เพราะปกติเวลาถ่ายรูปคนที่ไม่มองกล้องมักจะเด่นนิ ' _ ' ดูจากลักษณะภาพถ่ายน่าจะเป็นงานหรือพิธีอะไรซักอย่างที่เมืองไทยไม่รู้มีรึเปล่า แต่ข้าน้อยไม่รู้ แหะๆ (ใครรู้บอกทีว่าจริงๆมันต้องถ่ายแบบไหน?)

โลโก้ขวาล่างขาวเด่นเป็นมิติ แต่ไม่รู้ว่าค่ายนี้ไม่ดังพอ? ถึงได้ต้องเน้นทั้งมุมบนมุมล่าง แค่โล้โก้สีแดงด้านบน กับบอกรุ่น DS ก็น่าจะพอ ให้ลักษณะเหมือนภาพถ่ายหรือภาพอัดวีดีโอดี (เหมือนมุม REC ของหน้าจอ)

.

อ้างอิง

NintendoDS

งานนี้มีรูปเดียวเน้อ

"โอเคช่วยที..."

วิจารณ์ๆ (ความเห็นส่วนบุคคลจ้า)

เรียบง่ายโคตร......สรุปว่าติดแน่นทนทาน "โอเค" จนไม่รู้จะทำไงไม่ให้โอเคเพราะมันติดนิ้วเอาไม่ออกซะแล้ว

สรุปว่าจะวิจารณ์อะไรดี...เพราะมันเรียบ...เรียบง่ายเข้าใจง่ายไม่มีอะไรอีกแล้ว...อืม คงเป็นเรื่องการครอปภาพ (ตัดภาพ) ส่วนบนมันแปลกๆไม่รู้ว่าจะให้เห็นคอกับไหล่ทำไม ตัดทิ้งไปให้เห็นพื้นหลังแต่เสื้อน่าจะดีกว่า อีกอันก็คงเป็นความชอบส่วนตัวที่ไม่ชอบให้ตัวสินค้ามาแปะอยู่ตรงงานนี่แหละ ยกมือซ้ายขึ้นมาถือไม่ก็ติดอยู่ตรงเสื้อทั้งขวดเลยล่ะกัน เหอๆ

.

อ้างอิง

กาวตราช้าง? (มองไม่เห็นอ่านไม่ออก แต่รู้สึกคุ้นๆเหมือนจะใช่รึเปล่า? ใครรู้บอกด้วยเดี๋ยวจะมาแก้ให้ ขอบคุณจ๊ะ)

Schizophreniaawareness

"ผงะ!!!"

วิจารณ์ๆ (ความเห็นส่วนบุคคลจ้า)

เกิดอาการหลอกหลอนขึ้นเราช่วยได้

ไม่รู้จักชื่อโรคนี้เหมือนกันแต่น่าจะเป็นพวกคนสองบุคลิก ไม่ก็พวกที่ประสาทหลอนที่สร้างคนอีกคนภายในจิตใจขึ้นมาแล้วถูกคนนั้นควบคุมเหมือนหนังฆาตกรรมที่เคยดูมั้ง (ใครทราบโรคนี้ขอข้อมูลด้วย เหอๆ คราวนี้มีแต่โฆษณาที่ไม่ค่อยรู้ลึกแถมไม่ว่างหาแหล่ว ต้องทำงานแมกกาซีนต่อ) ถ้าไม่ผิดอาการของโรคงานนี้ถือว่าเจ๋งดี ส่วนนี้ยังไม่แน่ใจเพราะไม่รู้ลึกด้านหมอจิตจ๊ะ

ตัวงานแบบว่าเหมือนคนจริงมากทั้งขนาดและแสงเงาจนอยากจะร้องกรี๊ดดดด (ก็เล่นทำหน้าหล็อนนนนซะขนาดนั้น =__=") สีเสื้อเด่นชัดแต่ถึงไม่เด่นก็กรี๊ดอยู่ดีเล่นมีแต่เงาในกระจกนิ

ตัวโฆษณาศูนย์ช่วยเหลือก็ไม่ขัดกะงาน น่าจะเป็นเพราะไม่มีกรอบหรือเหมือนกระจกจะเป็นกรอบงานให้นั้นมีขนาดใหญ่มากพอเลยไม่รู้สึกเกะกะหรืออึดอัด

.

อ้างอิง

COOP

ขอบพระคุณที่แวะมาเยี่ยมชมหรือแลกเปลี่ยนความเห็นกันจ๊ะ ^_^

Art Diary - Week XII

ชิ้นนี้มีขนาดเดียวจ๊ะ

"สะดวกซื้อ"

วิจารณ์ๆ (ความเห็นส่วนบุคคลจ้า)

อันนี้เครื่องจริงๆไม่ติงนัง.....

เพื่อสนอง concept "play town" พี่ nike ผู้ล่ำซำก็ล่อสร้างตู้ขายลูกฟุตบอลเหมือนตู้ขายเครื่องดื่มซะงั้นเลย แต่ก็เข้าใจคิดจริงๆเพราะบางทีอยากเล่นกีฬาแต่พอยุ่งยากเข้าก็เริ่มขี้เกียจ ฮา มาคราวนี้ถึงลืมลูกบอลไว้ที่บ้านก็ซื้อเล่นได้ทันที (เพียงแต่ไม่ทราบว่าลูกบอลพี่ จะราคาพอซื้อได้ทุกที่ทุกเวลารึเปล่านี่ก็อีกเรื่อง...ดูจากดีไซด์แล้วไม่น่าจะถูก....แล้วทีนี้ต้องหยอดกันกี่เหรียญล่ะเนี่ย...คงใส่แบงค์ได้มั้ง)

ตู้ขายทำกราฟฟิกออกมาได้สดใสวัยทีน ช่วยเปลี่ยนบรรยากาศหดหู่ให้ชวนแอคทีฟได้ดี เท่าที่ดูฉากเหมือนอยู่ข้างตึกริมสวนสาธารณะ ซึ่งก็เหมาะที่จะเป็นจุดวางเครื่องขาย (พื้นที่เล่นพร้อม) แถมลูกค้าคนนี้ก็ใส่เสื้อผ้าซะเข้ากะตู้อีกตะหาก (เหอๆ หน้าม้าฝีมือดี)

.

อ้างอิง

Nike

Tennis Shoes

"ทนทานแต่ไม่ทานทน"

วิจารณ์ๆ (ความเห็นส่วนบุคคลจ้า)

"Resists everything except the desier to play"

สนองความทนทานต่อทุกสิ่งทุกอย่างเพียงไม่สนองความต้องการอยากเล่นเทนนิส เพราะมีแต่รองเท้าแต่ไม่มีไม้กับสนามคงเล่นไม่ได้ ก็เลยสร้างสนามด้วยรองเท้าซะอย่างนั้นเลย.... (เหมือนฉากจะเป็นถนนริมทางเท้าง่ะ... รถไม่ชนตายก่อนขีดสนามเสร็จเรอะ? = [] =" ว่าแต่เด็กสมัยนี้ยังเล่นขีดดินเป็นอาณาเขตแบบนี้กันอยู่รึเปล่าเนี่ย?)

โทนสีเรียบง่าย ขาโดดเด่นเพราะเป็นสีเดียวที่ตัดออกมาแต่ก็ไม่ทำให้ตัวสินค้าถูกบดบัง (ใครสนใจแต่ขาคงแปลกนิ...) ใช้เส้นดึงดูดความสนใจได้ดี กราฟฟิกก็เยี่ยม (หรือไปขุดถนนกันมาจริงๆแล้วเอาเท้าไปวางหว่า?) แต่ที่เราเห็นไม่ใช่แค่ความทนทาน เพราะท่าทางจะยังคงนุ่มสบายเท้าอีกตะหาก อันนี้น่าจะเป็นเพราะสีและแสงเงาของรองเท้า

อ๊ะ....ไปขุดซะขนาดนั้นแต่รองเท้ากลับสะอ๊าดสะอาดแฮะ อิอิ แอบแซว

.

อ้างอิง

Artengo

Nike VS Adidas

"ดั้งค์ขยะ"

วิจารณ์ๆ (ความเห็นส่วนบุคคลจ้า)

พี่ nike เอาอีกแล้ว...คราวนี้ท้าขคู่แข่งลุยกลางเมืองด้วยแป้นบาสบนถังขยะ

หยิบไอเดียกินใจที่ใครหลายคนก็ชอบเล่นกันด้วยความขี้เกียจ "ชู้ตขยะลงถัง" ที่มักจะไม่ค่อยลง แต่สองทีมนี้ต้องแข่งกันลงแน่เพราะขาใหญ่ทั้งคู่ ช่วยรณรงค์ให้ทิ้งขยะลงถังกันไปในตัวอีกตะหาก เพียงแต่ยังไม่เห็นแป้นของ adidas เลยแฮะ (ถ้าแป้นพี่โดนลงเยอะกว่านี้แปลว่าแพ้ไม่ใช่เร๊อะ?)

ส่วนเสาไฟฟ้าทางขวานี่งงมาก (ใครเข้าใจช่วยออกความเห็นที)

รูปลักษณะทำง่ายสะดุดตาและเข้าใจได้ง่าย พร้อมด้วยโฆษณาแบรนด์แบบเต็มอิ่ม (ไม่รู้ว่าโฆษณาอะไรให้มันรู้กันไป) สีเรียบง่ายใช้ได้ทั้งกลางวันกลางคืน (ม่ะใช่โฆษณาสินค้าที่คุณผู้หญิงก็รู้นะ) เพราะสีขาวช่วยให้สะดุดตาขึ้นเยอะถ้ามีไฟสักเล็กน้อย (ไม่มั่นใจว่าถ้าใช้สีสะท้อนแสงช่วยจะออกมาดีรึเปล่ากับแบรดนี้)

.

อ้างอิง

Nike

ขอบพระคุณที่แวะมาเยี่ยมชมหรือแลกเปลี่ยนความเห็นกันจ๊ะ ^_^